Տաթև և Սյունիքի մնացած մասը. չորս կանգառից բաղկացած երթուղի

Տաթևի վանքը ակնհայտ մեկնարկակետն է։ Այն կառուցված է Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի եկեղեցու շուրջ, որը 9-րդ դարի կեսին վերակառուցել է Սյունիքի Փիլիպե իշխանը — սա այս չորս կանգառների շարքում սակավաթիվ հստակ ամսաթվերից մեկն է։

Հաջորդը Բաղաբերդ ամրոցն է։ Այն Սյունիքի թագավորության ժամանակ ամրապնդում էր Կապանի պաշտպանությունը՝ ամրոց, որի արմատները հասնում են մինչև 4-րդ դար։ Տաթևի նման՝ սա ևս Սյունիքում կառուցված կառույց է, թեև ամփոփումները երկու վայրերն այլևս ոչնչով չեն կապում միմյանց հետ։

Շաքիի ջրվեժը և Զորաց Քարերը միասին են դասվում, քանի որ երկուսն էլ գտնվում են Սիսիանի մոտակայքում։ Շաքին 18 մետր բարձրությունից թափվում է Շաքի գետով, Որոտանի կիրճում, քաղաքից 3 կիլոմետր հյուսիս-արևմուտք — բնական տեսարժան վայր է, ոչ թե կառուցված։

Երթուղին ավարտվում է Զորաց Քարերով։ Նույնպես Սիսիանի մոտակայքում գտնվող այս վայրը կանգնած քարերի դաշտ է, որոնցից մի քանիսը ծակված են կլոր անցքերով, և կոչվում է «հայկական Ստոունհենջ»։ Դրա միավորումը Շաքիի հետ արտացոլում է միայն ընդհանուր տեղադրությունը, ոչ ավելին։

Այս հերթականությամբ՝ Տաթև, Բաղաբերդ, Շաքի, Զորաց Քարեր, երթուղին անցնում է թվագրված վանքից ավելի հին արմատներ ունեցող ամրոց, ապա՝ ջրվեժ ու քարերի դաշտ, որոնք տեղեկությունների համաձայն գտնվում են նույն քաղաքի մոտակայքում։ Սա հաջորդականություն է, որը հիմնված է միայն այն բանի վրա, թե ինչ է իրենից ներկայացնում յուրաքանչյուր վայր և որտեղ է այն գտնվում ըստ ամփոփումների, այլ ոչ թե դրանց միջև հեռավորության կամ ժամանակի մասին որևէ պնդման վրա։