Դիդիկոնդ

Դիդիկոնդը հնագիտական բլուր է Օշական գյուղի արևելյան կողմում, Արագածոտնի մարզում, որի շերտերում ամփոփված է ավելի քան երկու հազար տարվա բնակեցման պատմություն։ Նրա լանջերին պահպանվել են բնակատեղիի և դամբարանադաշտերի մնացորդներ՝ թվագրվող մ.թ.ա. II–I հազարամյակներով, իսկ գագաթին՝ ուշ ուրարտական ժամանակաշրջանում կառուցված ամրոց։

Այդ ամրոցն ուներ քառակուսի հատակագիծ, զբաղեցնում էր մոտ քառորդ հեկտար և շրջափակված էր 2,65 մետր հաստությամբ պարսպով։ Ամատունի տոհմը վերանորոգել է այն մ.թ. IV–V դարերում, որից հետո նույն տեղում, ավելի մեծ տարածքով, տարածվել է սովորական բնակավայր։ Տեղացիներն այս բլուրը պարզապես անվանում են «Դ.»։

1971 թվականից սկսված պեղումները հայտնաբերել են խեցեղեն, ինը փորագրված քարե բեկոր և նյութական մշակույթի այլ հետքեր։ Արևմտահայ տառադարձությամբ անվանումը հանդիպում է որպես Դիտիկոնդ։

Դիդիկոնդը գտնվում է Արագածոտնի մարզում, Օշական գյուղի արևելյան եզրին, Աշտարակի մոտակայքում, ուղիղ գծով Երևանից մոտավորապես 19 կմ դեպի արևմուտք-հյուսիս-արևմուտք։