Նորավանք

Նորավանքը վանական համալիր է, կառուցված XIII–XIV դարերում՝ Ամաղվի գետի կիրճից վեր ելուստի վրա. նրա պատերը նայում են ուղղաձիգ, աղյուսակարմիր ժայռերին։ Համալիրը երբեմն կոչվում է Ամաղվի Նորավանք՝ այն տարբերելու համար նույնանուն մեկ այլ վանքից՝ Բխենո Նորավանքից, Գորիսի մոտ։

Դրա ամենահայտնի կառույցը երկհարկանի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին է, որի վերին հարկ տանում է շենքի ճակատից դուրս ցցված նեղ քարե սանդուղքը։

XIII–XIV դարերում Նորավանքը հանդիսացել է Սյունիքի եպիսկոպոսների նստավայրը և վերածվել կրթական կենտրոնի՝ սերտորեն կապված մոտակա Գլաձորի համալսարանի ու գրադարանի հետ։

Նորավանքը գտնվում է Վայոց ձոր մարզում, Եղեգնաձոր քաղաքի մոտ, Երևանից մոտավորապես 82 կմ հարավ-արևելք (ուղիղ գծով)։