Ողջաբերդի լեռներ

Ողջաբերդը լեռնաշղթա է, ոչ թե գագաթ․ 12 կիլոմետր երկարությամբ սարահարթ, որը ձգվում է Ջրվեժ և Մուշաղբյուր գետերի միջև, և որի ամենաբարձր կետը՝ Գառնի գյուղի մոտ, հասնում է 2200 մ-ի։ Հենց այս բարձրությունն ու գագաթի հարթ ձևն են նրան առանձնացնում շրջակա սարահարթից։

Հիմքում ծալքավորված կավային ավազաքարն է՝ խառնված հրաբխային ապարների բեկորների հետ և ծածկված լավայի շերտով։ Մնացածն արել է էրոզիան։ Վերևում տեղանքը բլրավոր է, տեղ-տեղ՝ ալիքաձև, տեղ-տեղ գրեթե հարթ։ Հարավային և հարավարևմտյան լանջերը կտրուկ իջնում են, կտրված չոր հովիտներով ու ձորակներով, որտեղ տեղի են ունենում սելավներ ու սողանքներ։ Հյուսիսային լանջն ավելի մեղմ է՝ անշտապ իջնում է Կոտայքի սարահարթ։

Հենց լեռնաշղթայի վրա ոչ ոք չի ապրում։ Մարդիկ օգտագործում են այն՝ չոր լանջերին՝ արոտավայրեր, այնտեղ, որտեղ հողը թույլ է տալիս՝ խոտհարքեր ու վարելահողեր, իսկ գագաթին պահպանվում է լեռնային տափաստան։ Սա պարզապես աշխատանքային հող է, առանց զարդարանքի, ոչ թե բնանկար։

Ողջաբերդը գտնվում է Կոտայքի մարզում, Գառնի գյուղի մոտ, ուղիղ գծով Երևանից մոտավորապես 20 կմ դեպի արևելք։