Փամբակի լեռնաշղթա

Փամբակի լեռնաշղթան հրային ապարներից կազմված լեռնաշղթա է, որը հանդիսանում է Արաքսի և Կուրի ջրավազանների ջրբաժանը։ Այն ձգվում է հյուսիս-արևմուտքից հարավ-արևելք՝ Սպիտակ քաղաքից մինչև Սևանի թերակղզի, մոտավորապես 70 կմ երկարությամբ։

Լեռնաշղթան գրեթե ողջ երկարությամբ մերկ է։ Բացառություն է կազմում նրա հյուսիսային լանջի ստորոտը՝ Աղստևի հովտում, որտեղ պահպանվել է կաղնու-հաճարենու անտառ։ Մնացած հատվածներում լանջերն ու լեռնաշղթայի գիծը ծածկված են լեռնային տափաստանով և լեռնային մարգագետիններով՝ բուսականությամբ, որը այրվում է ամռան կեսին։

Դրա ամենաբարձր կետը Թեժլեռ լեռն է։ Հայալեզու աղբյուրները ամբողջ լեռնաշղթայի համար նշում են ավելի մեծ երկարություն՝ ավելի քան 100 կմ, մինչև 16 կմ լայնությամբ, և տեղադրում են այն Շիրակի, Լոռու, Արագածոտնի, Կոտայքի, Տավուշի և Գեղարքունիքի մարզերի տարածքում։

Քարտեզի վրա նշված կետը գտնվում է Կոտայքի մարզում՝ Երևանից մոտավորապես 55 կմ հյուսիս (ուղիղ գծով)։ Ինքը՝ լեռնաշղթան, մեկ մարզով չի սահմանափակվում. այն տարածվում է հյուսիս-արևմուտք՝ Լոռու և Շիրակի մարզեր, և արևելք՝ Տավուշի ու Գեղարքունիքի մարզեր, ընթանալով դեպի Սևանի թերակղզի։

Լեռնային տափաստանն ու մարգագետինները ծածկում են լանջերն ու լեռնաշղթայի գիծը, սակայն այրվում են ամռան կեսին։