Ծղուկ

Ծղուկ-Կարճքարը պիրոկլաստիկ կոների (մոխրից ու խարամից բաղկացած բլուրների) խումբ է Ծղուկ հրաբխի հյուսիս-արևմտյան կողմում. այս հրաբուխը Հայաստանի ու Ադրբեջանի սահմանով ձգվող Սյունիքի հրաբխային լեռնաշղթայի մասն է։ Կոները գտնվում են ռիոլիտից, բազալտային անդեզիտից և դացիտից բաղկացած ավելի հին հիմքի վրա, իսկ նրանց լավայի հոսքերն ըստ տարիքի և պահպանվածության աստիճանի բաժանվում են երեք փուլերի։

Այդ հոսքերից ամենաերիտասարդի տակ հայտնաբերվել են ժայռապատկերներ (քարի վրա փորագրություններ), որոնք ճաքճքվել են երկրաշարժերից արդեն այն բանից հետո, երբ լավան ծածկել էր դրանք։ Հոսքերի ներսում հայտնաբերված գերեզմանների ռադիոածխածնային վերլուծությունը ցույց է տալիս գործունեություն մ.թ.ա. IV և III հազարամյակի սկզբի միջև, ինչպես նաև մեկ այլ՝ մոտավորապես 4720 ± 140 տարի առաջվա ամսաթիվ։ Ժայթքումների վերջին փուլը, ըստ երևույթին, ստիպել է մարդկանց ամբողջությամբ լքել այս տարածքը. այն վերաբնակեցվել է միայն միջնադարում։

Հուշարձանը գտնվում է Սյունիքի մարզում՝ Ադրբեջանի հետ սահմանին, Երևանից մոտավորապես 138 կմ արևելք-հարավարևելք ուղիղ գծով։